Top of this page
Skip navigation, go straight to the content
Narcolepsie is een slaap-waakstoornis. Mensen met narcolepsie hebben last van slaperigheid overdag en plotselinge onbedwingbare slaapaanvallen. Een groot deel van de patiënten (60 - 90% van de patiënten) krijgt kortdurende spierverslappingen (kataplexie) bij bepaalde emoties zoals lachen, boosheid, een onverwachte ontmoeting, tijdens sport etc. Verder hebben veel narcolepsiepatiënten te maken met een verstoorde nachtelijke slaap: veel heftige en (angstige) levensechte dromen, vaak wakker worden etc. Daarnaast zijn er nog tal van andere symptomen.
Aan deze slaap- waakstoornis lijden in Nederland naar schatting 7000 mensen. Bij ongeveer 1500 hiervan is de diagnose gesteld. Niet iedere narcolepsiepatiënt heeft alle symptomen in dezelfde mate. De problemen openbaren zich meestal tussen het 15de en 35ste levensjaar. Narcolepsie zelf is niet te genezen, maar de klachten zijn te verminderen met behulp van medicijnen en een aangepaste levensstijl.
Narcolepsie is een complexe aandoening. Het heeft gevolgen voor alle aspecten van iemands leven. De psychosociale gevolgen kunnen ernstig en zeer hinderlijk zijn. Mensen met narcolepsie worden regelmatig ten onrechte als lui of ongeïnteresseerd aangezien. Het is belangrijk dat op tijd een goede diagnose gesteld wordt door een slaap- waakspecialist (meestal een neuroloog).
De aandoening is in 1880 al beschreven. Het is inmiddels bekend dat narcolepsie een chronische neurologische aandoening is. De precieze oorzaken zijn (nog) niet bekend. Het vermoeden bestaat dat een samenspel van erfelijke factoren en omgevingsinvloeden tot narcolepsie kunnen leiden. Wel blijkt dat 99% van de mensen die narcolepsie hebben een bepaalde hersenstof (hypocretine) niet meer aanmaken. Ook is inmiddels het gen dat narcolepsie veroorzaakt in kaart gebracht.